Fighting Spirit

Daar stond hij, in de kuil van de nieuwe fitnessclub. Sympathieke man. Die Grootse Sporter die het net niet voor elkaar bokste om olympisch kampioen te worden. Omdat hij de pech had dat er net één klote Cubaan was die harder en slimmer sloeg. De man met de zachte G.  Met de mooie kop.  Mijn ouwe held Arnold Vanderleyde!
Hij was niet meer de slankste, ondanks alle ‘clinics’ die hij gaf. Ik zag er fitter uit, waarvan acte. Dat heb je met die boksers, aardig of niet, afgerost worden, helpt je niet.
Ik had me ingeschreven voor de clinic want leren hoe je iemand een ‘hook’ moet geven; daar kun je altijd nog wel eens plezier aan beleven. 

We begonnen met een ‘mood swing’ via een yell. We hebben de Figh-ting Spi-rit. Absoluut mensen. Elke letter van fighting blijkt een woord met betekenis: Fysieke-staat, Intelligentie, Groeistrategie, Humor, Tolerantie, Interesse, Normen-en-waarden en Geluk-en-gezondheid. Zo is de clinic ook geschikt voor topmanagers. Langzaam wordt de clinic opgebouwd met oefeningen. Eerst zonder en dan met bokshandschoenen. Die dingen meuren trouwens, wisten jullie dat? Moet je ze ook nog voor je gezicht houden om je te beschermen. Moet je echt tegen op boksen, die stank.
Punch, hook en upper cut, die had ik sinds ik een werkelijk heroïsch en legendarisch gevecht tegen die lul van een Victor in klas 3 niet meer gebruikt (twee middagen nablijven).

Dan schaduwboksen met je partner en rossen op zijn handschoen. Die moet jou aanmoedigen door ‘Come on Champ’ te roepen. Vooruit dan maar. Het soepele jonge grietje dat steeds door Arnold naar voren geroepen werd om een oefening voor te doen, wist niet van ophouden. Maar uw schrijvende held … ach, zweet is slechts huilend vet.
Elke techniek krijgt een nummer. Punch links een 1, hook rechts een 4, uppercut rechts… enz. Zes in totaal. En dan gaat het echt beginnen. 1, 1, 4 ,6, 3, 3, 2 klinkt het. Hard met een zachte G. En dan weer een andere volgorde. Coördinatie, doorzetten, focus, concentratie, balans en conditie. Alles heb je nodig om dit flitsend te doen en vol te houden. Een danse macabre, man, wat is dat vermoeiend en cool om te doen. Ik kom in een geweldige flow. Rico, ik zou hem de hele kuil door rossen, met Victor erbij. Kortom; Ik ben De Man, geïnspireerd en meegesleurd door Arnold en mijn schaduw opponent.

Champ zijn, het vloeit me – heel natuurlijk – door de aderen. Tussendoor handschoentjes op de knieën en uitblazen, want tja, eigenlijk ben ik een duinse hardloper. Trek ik het even niet meer, dan denk ik aan ‘Groeistrategie’. En knallen maar weer.
En dan na een dik uur een laatste preek en een laatste yell.
Blijkt het allemaal te zien op Facebook. Dat met dat uitpuffen en zo. Heb ik weer, sta ik weer voor dinges.
Meedoen is soms belachelijker dan winnen.  Maar wel met de Figh-ting Spi-rit.

Sprak dit verhaal je aan? Deel het op je Facebook en Twitter!
Abonneer
Laat het weten als er
guest

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

0 Reacties
Inline feedbacks
Bekijk alle reacties