Als de leerling gereed is…

Zoon heeft in juni vorig jaar – na jaren waarin hij aangaf hoe vreselijk hij school vond – zijn HAVO diploma gehaald. Hij dacht dat het HBO beter zou bevallen en hij ”koos” (de rest viel echt af) werktuigbouwkunde. Na een week of drie gaf hij aan dat het weer net voelde als toen hij op school zat: de hele dag les, van alles moeten doen wat anderen bedenken. Hij vond het VRE-SE-LIJK. We hebben aangegeven dat hij wat ons betreft niet moet, hij màg. En ik citeerde daarbij Marshall Rosenberg, de grondlegger van de geweldloze communicatie: ”never do anything out of ”should energy”. 

We gaven aan dat we graag wilden dat hij dan een baantje zou zoeken. Zijn criteria voor een baantje zijn echter dusdanig dat hij deze nog niet heeft gevonden.

“Wat doet hij dan nu?” vragen vrienden, kennissen, familieleden. Aanvankelijk merkte ik dat ik geneigd was ”niks” te zeggen. Maar klopte dat? Hij doet geen studie aan een opleidingsinstituut en hij verricht geen activiteiten waar hij geld mee verdient. Wel gaat hij bijna dagelijks naar de sportschool, onderzoekt hoe het zit met eten en spieropbouw. Hij doet over veel andere onderwerpen kennis op door naar National Geopgraphic of you tube filmpjes te kijken. Hij gamet af en toe, speelt gitaar, kijkt TV, chillt met vrienden. En als ik hem vraag te stofzuigen of de was op te hangen doet hij dat. Niet ”niks” dus en ik vertel wat hij zoal doet.

Toch leidt mijn antwoord vaak tot reacties en adviezen als:

  • hij kan toch niet altijd op jullie zak teren?
  • Kan hij niet bij de supermarkt werken?
  • Waarom wordt hij  geen sportleraar?
  • Is personal trainer niet wat voor hem?
  • etc. etc. etc

”Never do anything out of ”should” energy”. Daar sta ik achter , wil ik naar leven. En toch hebben deze reacties en adviezen hun weerslag op mij: ”oh help! Komt het wel goed?” ”Doen we het wel goed?”. ”Moeten we hem misschien toch niet wat meer pushen?…. “.

Het oude denken is hardnekkig…

En hoe zit het met mijzelf? Want ik heb me dit jaar ook voorgenomen niet langer te leven vanuit ”should energy”. Ik wil dingen doen waar ik voor kies, die ik echt wil doen. En ja, dat kunnen ook moeilijke dingen zijn.

Ik merk dat wanneer ik dat doe ik me sterk, krachtig en blij voel. In contact met mijn behoeften in plaats van met ”wat nu eenmaal moet”.  Dit gaat met vallen en opstaan. Oude patronen hebben een  enorme – en vaak onbewuste – kracht. Maar ik ben vastbesloten me hier van te bevrijden.

En piekerend over zoon, die buiten de gebaande paden zijn keuzes maakt, bedenk ik me: als de leerling gereed is, verschijnt de meester 😉

Sprak dit verhaal je aan? Deel het op je Facebook en Twitter!
error

Reageer op dit artikel

avatar

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

  Subscribe  
Abonneren op