Schaatsen in de zon

Ik laat schaatsen nog één keer toe in mijn gedachten. Natuurlijk niet voor eeuwig, maar pas half oktober dit jaar wil ik er pas weer aan denken. Nog één keer, omdat zich iets bizars bij mij opdringt.

Bizar, omdat ik nu in januari, verblijvend op een camping in Portugal, vanwege de hoge temperatuur in de schaduw van een grote den zit schuilend voor de brandende zon en langzaam weg duttend, plots moet denken aan vanmiddag en wel aan de ijsbaan in Alkmaar en aan mijn daar aanwezige gepensioneerde schaatsgroep, die allen vanwege de kou, als ik het weer in Nederland goed heb begrepen, met de pet ver over de oren, met dikke truien, warme handschoenen en overschoenen hun rondjes proberen te draaien en de ondermijnende gedachte van, waar ben ik nu toch mee bezig en waarom, met man en macht trachten te onderdrukken.

Klokslag half vijf, dat houdt ze op de been, doorzetten tot half vijf, voetballers zijn watjes, zij niet, half vijf, moet kunnen. Per rondje komen ze twee keer langs de in het middenveld staande klok en proberen niet te kijken of het al zover is. Ook niet omdat er naast de tijd, afwisselend die temperatuur wordt gepresenteerd.

Half vijf, stoplicht boven de baan springt op rood, het is dweilpauze, de speaker gelast ieder het ijs te verlaten. Schaatsen uit, snel naar boven naar de bar en eindelijk de hete bitterballen met bier en stoere verhalen, tevreden gevoel.

Eerst nog even in de zon, maar dat duurt niet lang, het is veel te warm.
Zelfs de ooievaars, die in de verte op de hoogspanningsmasten hun nesten hebben, blijven zitten waar ze zitten.

Hoe kom ik toch in vredesnaam op schaatsen, als ik lig te puffen in de zon?

De menselijke geest is pervers, dit is leedvermaak, het kan niet anders. Wat moet ik hiermee, zal ik ze dit vertellen of houd ik het maar bij me?

Ik besluit ze een mail te sturen dat ik een biertje meedrink vanmiddag om kwart voor vier, Nederlandse tijd kwart voor vijf, eigenlijk te vroeg, maar voor deze keer moet het maar en toost dan tegelijk met ze.

De bitterbal hou ik wel tegoed.

Sprak dit verhaal je aan? Deel het op je Facebook en Twitter!
error

Reageer op dit artikel

avatar

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

  Subscribe  
Abonneren op