Opkikker

Het was het hele jaar nog niet zo druk geweest. De sfeer leek een beetje anders dan op andere zaterdagen. Een tikje doelbewuster, de outfits net wat modebewuster, een tikje, nou ja gewoon anders dan gewoonlijk. Goede voornemens? Op een aantal toestellen lag een handdoekje, terwijl de eigenaresse van de handdoek op een ander apparaat, al turend op haar telefoonschermpje, zat uit te rusten.

‘Mijn jongens’ en ik waren er ook. De ene zat op één van de fietsen het eerste van de gebruikelijke drie zaterdagochtendshirtjes nat te zweten. Weer een ander had eerst een PR’etje op de zwarte route gelopen en ging nog even aan de slag met de nog niet geactiveerde spieren. En mijn eigen held deed ingewikkelde sit-ups met een loodzware bal.

Ik stelde de crosstrainer in; 45 minuten, standje 5, gewicht …, leeftijd …, FATBURNING!
Ja, zeker dat was mijn goede voornemen. En gezien de drukte in de sportschool was ik niet de enige.

Al trappend burnde ik de pasteibakjes, de soepstengels, de eeuwig houdbare smeltkaasblokjes en de Chateau Migraine appellation nón controlée uit het kerstpakket weg. Eerst ging het nog wel lekker, maar na 5 minuten intrappen, kwam het hogere level van het parcours.

Gelukkig had ik afleiding van de tv. Ik had het afgelopen jaar al trappend en zwetend al veel op gestoken. Hoe je een boomhut kunt bouwen, die groter en luxueuzer is dan menig eengezinswoning. En hoe een enorme, zeg maar bijna on-dóenlijke uitdaging het eerst leek. En hoe het dan tóch gelukt was.
Hoe je al rijdend met een bus door Engeland de mooiste ‘antieke’ spullen kunt opkopen voor een habbekrats en ze later, een beetje opgeknapt, voor heel veel geld kunt doorverkopen. En dat die gehaaide opkoper toch ook menselijk was en door zijn vrouw op de kop gezeten werd als hij gezwicht was voor een onverkoopbaar hebbeding voor zichzelf.

Maar één van mijn favorieten is toch wel: De Aquariumbouwers. Ook steeds on-dóenlijke uitdagingen, die de stoere techneuten en creatieve ontwerpers toch steeds weer weten te fixen. Dit keer hadden ze een opdracht voor het bouwen van een kikker-terrarium voor een kleine dierentuin in Amerika. Een van de techneuten ging langs bij de geldschieters voor het terrarium; een gewoon gezin, met een persoonlijk verhaal. Hun dochter en zus was van kinds af aan al een groot liefhebster van kikkers. Alles wist ze over kikkers. Haar hele kamer stond vol met bakken met kikkers, kikkerbeeldjes en kikkerboeken. Haar hele leven had ze gedroomd van een groot kikker-terrarium.
Vorig jaar was ze verongelukt, nog maar 17 jaar oud. Ter nagedachtenis van haar doneerden ze de lokale dierentuin een kikker-terrarium. De anders zo coole aquarium bouwers zaten stilletjes en ontroerd naar het verhaal te luisteren. Ze beloofden plechtig het mooiste kikker-terrarium ooit te zullen maken.

Al doortrappend op de crosstrainer kwam het me voor dat FATBURNING een wel erg platgeslagen voornemen voor het komend jaar is. Dit jaar neem ik me voor meer dromen waar te maken. Een kikker-terrarium? Wie weet.

Sprak dit verhaal je aan? Deel het op je Facebook en Twitter!
error

Reageer op dit artikel

avatar

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

  Subscribe  
Abonneren op