Lijstjes

Het is weer lijstjestijd. Ik spel ze allemaal. Om te checken of ik cultureel gezien nog een beetje mee kan komen (mwah) maar het is ook lekker mijmeren met zo’n lijstje: o ja, Dick Bruna én Jan Kruis, ach Adèle en Roger ook al…

Dit jaar heb ik wel erg weinig boeken gelezen van de recensentenfavorietenlijstjes, terwijl ik best veel lees vind ik zelf. Dus: terugblikkend op 2017 een onvolledige greep uit de boeken die ik het afgelopen jaar las, inclusief advies voor het leesmoment, maar een boek voor trein of vakantie dat je niet kunt wegleggen, kun je natuurlijk ook prima in bed uitlezen.

Naast en in bed

  • Juliana door Jolande Withuis. Eigenlijk te dik en te zwaar om in bed te lezen, maar prachtig tijdsbeeld en voor zover ik erover kan oordelen, lijkt Withuis een genuanceerd beeld van Juliana neer te zetten.
  • Bernard door Annejet van der Zijl – net als De Amerikaanse prinses (heel grote aanrader, maar vorig jaar al gelezen dus mag niet in dit lijstje) leest deze ontluisterende biografie als een trein.
  • Trump door Michael Kranish en Marc Fisher. Tsjonge. En hij is dus gewoon ook nog president geworden… Duidelijk wordt dat het weliswaar gemakkelijk en politiek correct is Trump te onderschatten, maar ook dom. En onverstandig.

In trein en vliegtuig

  • Helden van de grens van Dave Eggers. In een ruk uitgelezen. Eggers is gewoon een fantastische verteller.
  • Alles is verlicht van Jonathan Safran Foer. Geestig. Tragisch. Indrukwekkend. Een ‘must read’!
  • Ik kom terug van Adriaan van Dis. Over moeders en zonen. Eerlijk én liefdevol tegelijk.
  • Het monster van Essex van Sarah Perry. Heerlijke roman die speelt in het Engeland van de 19e eeuw. Ouderwets lekker lezen over een monster en een heldin.
  • Swing Time van Zadie Smith. Nog zo’n mooi verhaal. Over vriendschap en levens die uit elkaar lopen. Over moeders en dochters. Over muziek en dans. En over afkomst.

Vakantie

  • De naam van de wind van Patrick Rothfuss. De eerste twee vakantiedagen was ik niet aanspreekbaar voor de rest van het gezin. Fantasy op z’n allerbest!
  • Operatie Napoleon van Arnaldur Indridason. Spannend tot het laatst, goed geschreven, niet alles loopt goed af en de ontknoping had ik nou eens niet zien aankomen.
  • Oorsprong van Dan Brown. Ambitieus onderwerp (Waar komen van vandaan? Waar gaan we naar toe?) en Brown houdt het spannend. Beter geschreven (geredigeerd?) dan sommige van zijn andere boeken en verder verklap ik niks.

Zondagochtend

  • De slaapster en de spintol van Neil Gaiman en Chris Riddell. In de loop der jaren heb ik een kleine collectie geïllustreerde klassiekers verzameld. Deze kon ik dan ook niet laten liggen: in een mooie doos, gebonden, goud op snee, schitterende illustraties op iedere pagina én een onverwachte interpretatie van een verhaal dat we allemaal kennen. De tekening waarop niet de duffe prins, maar de dappere koningin de slapende prinses kust, is inmiddels beroemd.

Internetlezen

  • Strikt genomen hoort deze er niet bij, maar het artikel leest als een kleine roman: My family’s slave van Alex Tizon. Waargebeurd. Over het familiegeheim rondom de Filippijnse Lola. Het is het ‘langst gelezen’ artikel van 2017 en dat lijkt mij de beste aanbeveling. Gepubliceerd in The Atlantic in juni.

Ik wens u een jaar vol prachtige, nieuwe verhalen toe!

Sprak dit verhaal je aan? Deel het op je Facebook en Twitter!
Abonneer
Laat het weten als er
guest

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

0 Reacties
Inline feedbacks
Bekijk alle reacties