Burendag

Toen ze terugkwam van boodschappen doen hingen er vier paarse plastic zakken aan de knop van de voordeur. Ze glimlachte blij. Eén van haar huisgenoten had alvast het verzamelde plastic afval klaar gehangen vanwege de vuilophaaldag van morgen. Wat fijn dat ze er dit keer niet zelf aan hoefde te denken.

Ze vergat altijd wanneer het groene of grijze bakken-dag was. En nu met de paarse zakken in de oneven weken (of was het even weken?) was ze spoor helemaal bijster. Ze keek altijd welke bakken buiten stonden en volgde zo haar beter georganiseerde buren (die niet al in januari het vuilophaalschema bij de oude kranten hadden gestopt).

Ze stak haar handen in de lussen van de paarse zakken en liep naar de straat. De zakken roken naar … Nou ja naar hoe die zakken nu éénmaal ruiken. Bij de straat aangekomen zag ze alleen de groene bakken van de buren staan. Geen paarse zak te bekennen. Zou het dan toch geen zakken-dag zijn? Met de bundel zakken liep ze voor de zekerheid nog even naar de andere hoek. Ook al geen zakken. Toch geen zakken-dag dus. De lussen sneden gemeen in haar handen toen ze weer met de knisperende bundel naar huis liep. Mopperend opende ze de schuurdeur om de zakken terug aan het haakje te hangen. Aan het haakje hingen vier paarse zakken. Háár vier zakken. Ze bekeek de zakken in haar handen eens goed. Pakte een stuk dekzeil en een paar handschoenen en spreidde de inhoud van de vier gevonden zakken uit over het zeil. Overduidelijk niet haar plastic afval. Maar van wie dan wel?

Met een toewijding waar de jongens en meisjes van alle CSI series bij elkaar nog een puntje aan konden zuigen begon ze de analyse van de zak-inhoud. Op zoek naar de eigenaar van de zakken.
Zeventien volle melkpakken. Leeg dus maar van volle melk. Vijf pakken van slagroomvla (3 vanille & 2 chocolade), één verpakking van ijsbergsla, vijf boterkuipjes (geen dieetmargarine), één van wortels, één tomatenverpakking, vier van avocado’s (guacamole liefhebbers?), en twaalf spareribsverpakkingen. Verder wat losse verpakkingen van bananen, vettige vleeswaren, kaas en sap. Ze begon zich zorgen te maken over het cholesterol gehalte van haar buren, maar ze had nog steeds geen idee van wie de paarse zakken afkomstig waren.

  • Eén flesje Oil of Olaz; aha ten minste één vrouw van zekere leeftijd in dit huishouden.
  • Drie-en-twintig wikkels van mars-repen verstopt in een melkkarton; Snaaigrage puberdochter? Guilty pleasure van fanatiek lijnende echtgenoot / echtgenote?
  • 6 lege waterflesje; Geen match met specifieke doelgroep.
  • Libresse verpakking; Huisgenote van vrouwelijk geslacht onder overgangsleeftijd (Mental note: tenzij gebruikt i.p.v. Tena).
  • Lege bus van sport-proteÏne-shakes; kon weer alles zijn van puberzonen tot midlifecrisis sporters.

Ze stopte alles weer in zakken en bond ze stevig dicht. Hing ze bij haar eigen zakken aan het haakje. Eenmaal binnen kroop ze achter de computer en begon haar mailtje:

‘Lieve buren,
Zaterdag a.s. is het weer burendag. Vanaf 17.00 zijn alle buurmannen en -vrouwen van alle leeftijden die houden van melk, slagroomvla, ijsbergsla, boter, wortelen, tomaten, guacamole, spareribs, bananen, vleeswaren, kaas, sap, mars, water of proteïne shakes van harte welkom om bij ons te komen borrelen. Als goodiebag krijgt iedereen na afloop een rijk gevulde paarse plastic zak mee naar huis. Ik hoop jullie allemaal te zien. Tot zaterdag.
Jullie liefhebbende buuv.’

Reageer op dit artikel

avatar

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

  Subscribe  
Abonneren op