Mijn tuinslak

 

tergend lui en langzaam lopend
rimpelig bruin en slank gegroeid
oren steeds omhoog gespitst
copulerend in het dichte struikgewas
exhibitionistisch in de natte duisternis
zijn naaktheid fonkelend pronkend in het openbaar
geen wet die dat verbiedt en straffeloos
vervolgt hij zijn weg
in zilverblinkend spoor
voor wie hem volgen wil
de slimheid van de evolutie
en hem niet vinden zal
mijn liefde krijgt hij niet

Sprak dit verhaal je aan? Deel het op je Facebook en Twitter!
error

Reageer op dit artikel

avatar

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

  Subscribe  
Abonneren op