Peper en een hondendrol

Het werd schemerig en ik besloot de rolgordijnen bij het voorraam dicht te doen. Onze woonkamer is ongeveer een meter verhoogd ten opzichte van het straatniveau waardoor je een prachtig uitzicht hebt op het direct op het huis aangrenzende doodlopende klinkerstraatje en het voor ons liggende park. Recht voor me zie ik een vrouw met een stokje een hondendrol aan de kant schuiven. Ze heeft een hondje, type keffer, aan de riem. Een stuk van de hondendrol slingert ze met hulp van het stokje richting ons huis, een ander deel verdwijnt richting het park. Met wat er van de drol op straat nog over is, heeft ze meer moeite.

Met een rood hoofd stamp ik naar mijn voordeur, doe open en vraag haar waar ze mee bezig is. Dat ze hondenpoep op moet ruimen, dat 10 meter verderop een vuilnisbak staat en dat dit echt geen manieren zijn.

Haar hondje, aangedaan door mijn woeste reactie, trekt aan de hondenriem en wil er snel vandoor. Zijn baasje lijkt minder geschrokken en gaat onverstoorbaar door met het stokje en mompelt wat. Het stuk drol, dat ze even hiervoor nog tegen het huis had gegooid punnikt ze nu vaardig op het stokje en zwiept het vervolgens door de lucht richting park. Gezien het gebrek aan respons krijg ik de indruk dat het hondje meer is geschrokken van mijn woorden dan het baasje zelf.

Ik maak nu aanstalten om mijn woorden meer kracht bij te zetten, maar dan legt ze net op tijd uit dat het niet ‘haar’ hondendrol is maar van een andere grotere hond en dito baasje die ze nu opruimt voordat iemand er in zou stappen. Ook mompelt ze dat het misschien niet handig was een deel van de drol richting mijn huis te gooien.

Op de plaats delict ligt nog ten minste 1/3 deel van een dikke drol en het lijkt mij inderdaad onwaarschijnlijk dat haar keffertje die geproduceerd heeft. De vrouw vervolgt dat het vaker gebeurt, ze er ook wel eens iets over gezegd heeft maar daarna bedreigd is. Hierna is ze er mee gestopt om hondenbezitters aan te spreken.

Ik bied uitgebreid mijn excuus aan en praat wat met haar na. Ze kan mij niet melden wie het was, welke hond, ze weet het allemaal niet echt. Ik zie dat ze zich erg ongemakkelijk voelt en het liefste weg wil.
Als het later donker is sluip ik naar buiten en ruim de rest van de drol op en strooi kwistig met een flinke pot peper in het rond. Honden schijnen peper niet prettig te vinden en dit lijkt mij een diervriendelijke oplossing. Nu maar hopen dat het vannacht niet gaat regenen, de dader nog eens langs loopt en een flinke snuif van de peper neemt.

Sprak dit verhaal je aan? Deel het op je Facebook en Twitter!