Peper en een hondendrol

Het werd schemerig en besloot de rolgordijnen bij het voorraam dicht te doen. Onze woonkamer is ongeveer een meter verhoogd ten opzichte van het straatniveau waardoor je een prachtig uitzicht hebt op de direct op het huis aangrenzende doodlopende klinkerstraatje en het voor ons liggende park. Voor mij op straat, in de schemering, zie ik een vrouw met een stokje een hondendrol aan de kant schuiven. Ze heeft een hondje, type keffer, aan de riem. Een stuk van de hondendrol slingert ze met hulp van het stokje richting ons huis, een ander deel verdwijnt richting het park.

Met wat er van de drol op straat nog over is lijkt ze moeite te hebben om op te punniken.
Met een rood hoofd stamp ik naar mijn voordeur, doe open en vraag haar waar ze mee bezig is. Dat ze hondenpoep op moet ruimen, 10 meter verderop een vuilnisbak staat en dit echt geen manieren zijn. Haar hondje, aangedaan door mijn woeste reactie, trekt aan de hondenriem en wil er snel vandoor. Zijn baasje lijkt minder geschrokken en gaat onverstoord door met het stokje en mompelt wat. Een stuk drol, die ze even hiervoor nog tegen het huis had gegooid punnikt ze vaardig op het stokje en verdwijnt nu door de lucht richting park. Gezien het gebrek aan respons krijg ik de indruk dat het hondje meer is geschrokken van mijn woorden dan het baasje zelf. Ik maak nu aanstalten om mijn woorden meer kracht bij te zetten, maar dan legt ze net op tijd uit dat het niet ‘haar’ hondendrol is maar van een andere grotere hond en dito baasje die ze nu opruimt voordat iemand er in zou stappen.
Ook mompelt ze dat het misschien niet handig was een deel van de drol richting mijn huis te gooien. Op de plaats delict ligt nog tenminste 1/3 deel van een dikke drol en het lijkt mij inderdaad onwaarschijnlijk dat haar keffertje die geproduceerd heeft. De vrouw vervolgt dat het vaker gebeurt, ze er ook wel eens iets over gezegd heeft maar daarna bedreigd is. Hierna is ze er mee gestopt om hondenbezitters aan te spreken. Ik bied uitgebreid mijn excuus bij haar aan en praat wat met haar na. Ze kan mij niet melden wie het was, welke hond, ze weet het allemaal niet echt. Ik zie dat ze zich erg ongemakkelijk voelt en het liefste weg wil.
Als het later donker is sluip ik naar buiten en ruim de rest van de drol op en strooi kwistig met een flinke pot peper in het rond. Honden schijnen peper niet prettig te vinden en dit lijkt mij een diervriendelijke oplossing. Nu maar hopen dat het vannacht niet gaat regenen, de dader nog eens langs loopt en een flinke snuif van de peper neemt.

Sprak dit verhaal je aan? Deel het op je Facebook en Twitter!
error