Overspannen

Hij is oververmoeid en slaapt slecht. Hij heeft een drukke leidinggevende baan, een vrouw en drie opgroeiende kinderen. Het bedrijf staat voor een reorganisatie. De zoveelste. Tot dusver heeft hij reorganisaties overleefd, maar nu is het ook voor hem spannend wat er gaat gebeuren. Zijn vrouw heeft een eigen bedrijfje als kleding- en kleuradviseur met wisselend succes. De kinderen zitten op de middelbare school en de oudste gaat volgend jaar studeren. Dan moet hij nog wel slagen.

De eerdere reorganisaties op zijn werk zijn hem niet in de koude kleren gaan zitten. Hij heeft goede collega’s zien vertrekken en heeft ook zelf mensen moeten ontslaan. Jaren loyaliteit aan het bedrijf beginnen hem nu op te breken. Hij weet niet meer hoe hij het bedrijfsverhaal moet verkopen aan zijn medewerkers. Hij zit hier al 14 jaar en aan de verkeerde kant van vijftig kom je ook niet zomaar elders aan de bak. Hij heeft regelmatig een hoge hartslag en moeite met ontspannen. De huisarts heeft hem een kalmeringsmiddel voorgeschreven en naar mij verwezen.
Terwijl hij me dit allemaal vertelt merk ik dat hij gejaagd vertelt. Ik raak er zelf bijna van buiten adem. Ik vraag hoe ik kan helpen. Hij denkt niet dat ik kan helpen, omdat ik niets kan veranderen aan zijn werksituatie. Hij zou ook niet weten hoe ik kan helpen zijn slaapproblemen te verminderen.
Hij gaat vaak doodmoe naar bed en ligt dan naar het plafond te staren. En als hij al in slaap valt slaapt hij licht en pas tegen de ochtend wat dieper. En dan gaat de wekker.
Hij maakt zich druk om van alles, of hij die baan wel houdt, of ze dan wel kunnen blijven wonen waar ze wonen, of zijn zoon zal slagen en of ze hem dan financieel kunnen ondersteunen bij zijn studie, dat hij nog vijftien jaar moet werken en nooit gedacht had dat hij zo over werken zou denken, moeten, zijn gedachten malen en malen en zijn niet meer te stoppen…
Hij is altijd ambitieus geweest, al tijdens zijn studie. Hij schrikt ervan wanneer hij merkt dat hij met tegenzin naar zijn werk gaat. Hij is sneller prikkelbaar en dat heeft zijn weerslag op het gezin en op de relatie met zijn vrouw. Hij merkt ook dat hij geen zin meer heeft om met mensen af te spreken, ze zien hem aankomen.
Als ik het zo hoor veel reden om te piekeren, maar het piekeren lost niks op. Ik vertel dat ik inderdaad niet zomaar zijn slaapproblemen kan oplossen of het piekeren kan stoppen, maar ik kan hem wel helpen zelf deze problemen aan te pakken. Schoorvoetend gaat hij akkoord met vervolgafspraken. Dan hoor ik op het nieuws dat er meer mensen uitvallen op hun werk met burnout. Hopelijk is mijn cliënt er nog op tijd bij en kunnen we dat voorkomen.

 

Alle gelijkenis met personen in de werkelijkheid berust op toeval.

Sprak dit verhaal je aan? Deel het op je Facebook en Twitter!
error