Groundhog Day

Een Fries gezegde luidt “De tiid hâldt gjin skoft”, wat zoveel betekent als de tijd staat nooit stil. Laat de tijd dan niet stil staan, mensen kunnen dat wel, bijvoorbeeld bij een willekeurig jaar als 2008.

Wat speelde in 2008? Op de radio hoorde je Valerie van Amy Winehouse en in Peking vonden de Olympische Spelen plaats. We herinneren ons allemaal de enthousiaste geluiden van Pieter van den Hoogenband bij de overwinning van Maarten van der Weijden. In de Verenigde Staten van Amerika won Obama de presidentsverkiezingen. Onze economie kwam piepend tot stilstand door de kredietcrisis.

In februari 2008 stapte de gemeentesecretaris van de gemeente Castricum, na een dienstverband van zes jaar met veel kabaal op. Hij was het niet eens met de verandering van zijn takenpakket als gevolg van een reorganisatie.

Het lijkt als de dag van gisteren, maar we zijn al weer acht jaar verder. Amy Winehouse is dood, Van den Hoogenband en Van der Weijden zijn met wedstrijdzwemmen gestopt en Obama is inmiddels aan het laatste jaar van zijn tweede termijn begonnen. Onze economie herstelt heel langzaam van de kredietcrisis. Een ding veranderde niet. Ondanks zijn vertrek krijgt de voormalige gemeentesecretaris nog steeds zijn salaris doorbetaald, naar schatting zo’n 90.000 euro per jaar. Voor hem is het al acht jaar 2008. Het deed mij denken aan Groundhog Day.

Voor wie deze film niet kent: een cynische weerman gaat naar het dorpje Punxsutawney om een reportage te maken over de marmotten die op 2 februari uit hun hol komen en met hun gedrag voorspellen hoe lang de winter nog gaat duren. De journalist komt vast te zitten in een sneeuwstorm. Als hij de volgende dag wakker wordt, is het weer 2 februari en alle dagen daarna ook.

De oud-gemeentesecretaris leeft al acht jaar in 2008. Hij is nog steeds boos over de reorganisatie bij de gemeente Castricum. Iedere dag zet hij de radio aan en hoort hij Amy Winehouse. Iedere dag leeft hij intens mee met presidentskandidaat Obama, hoe zou hij het doen in de voorverkiezingen? Iedere dag maakt hij zich zorgen over zijn spaargeld, zal hij dan toch maar in goud beleggen? Iedere dag pinkt hij een traantje weg: wat een kanjer, die Maarten van der Weijden. Iedere dag ziet hij op zijn bankrekening dat er die maand weer 8000 euro is bijgeschreven.

Al acht jaar lang staat mans leven stil. Zo nu en dan wordt hij overvallen door een gevoel van berusting en vrede met zichzelf. Maar dat is voorbij zodra hij weer denkt aan de vermaledijde reorganisatie. Hij blijft boos en gevangen in de tijd.

Voor de weerman uit Groundhog Day was het minstens tien jaar lang 2 februari. Pas toen had hij zo’n niveau van mindfulness bereikt dat hij verder kon met zijn leven. Laten we hopen dat dit bij de gemeentesecretaris minder lang duurt. De gemeente Castricum zou een handje kunnen helpen door te stoppen met deze verkapte, riante wachtgeldregeling.

Sprak dit verhaal je aan? Deel het op je Facebook en Twitter!