De treffer

Op Umbiti was het meer dan een stilte voor de storm, het was een diep verlangen, gespannen maar verwachtingsvol en met vertrouwen. Thuis tegen de Ketonezen was natuurlijk ook meer dan zomaar een match in dit deel van de Melkweg. Het was meer dan een ritueel om opgekropte spanningen te laten stromen. Generaties lang sacherijn of smalend kijken naar de andere planeetopponenten stond op het spel. Er moest gewonnen worden om deze spanningen vooral bij Umbiti weg te laten ebben.

“De treffer” verder lezen

Eisenhower

Klopt dat wel? ‘Urgente zaken zijn zelden belangrijk. Belangrijke zaken zijn zelden urgent’   (Dwight Eisenhower).

De champagne kurk heeft een voor altijd een zichtbare deuk in het net gestucte plafond geschoten. Een mooi aandenken aan deze niet in woorden te vatten memorabele avond. De frisse bubbels borrelen het genoeglijke oliebollenvet in je maag net iets te ver omhoog. Gelukkig Nieuwjaar! zoen, zoen, smak, smak, even blijven hangen in een omhelzing. Hoe heerlijk kan een nieuw jaar beginnen? 

“Eisenhower” verder lezen

Flymibo

Dit verhaal is uit de tijd dat er nog geen corona bestond. Dat we nog kusten bij het afscheid. Dicht opeengepakt in de rij stonden bij de gate. Met onze konten langs elkaar schuurden bij het wegstoppen van onze handbagage. Elkaar nog de hele vlucht voelden en roken. Wat een heerlijke tijd.

“Flymibo” verder lezen

Facebookpagina

Ze woonde alleen, maar gelukkig had ze haar hondjes en haar facebookgroep.

In de facebookgroep werden pups van allerlei rassen aangeboden, maar vooral van het kleinere soort. Ze las rassen en mixen waar ze nog nooit van gehoord had, een Pommeriaan bijvoorbeeld. De liefde voor de honden stond als een paal boven water.  Dat maakte dat ze zich thuis voelde in de groep. Zelf was ze niet persé op zoek. 

“Facebookpagina” verder lezen

Lege plek

In de zomer was ze al begonnen met de voorbereidingen. Nadenken over de locatie, het menu en over het belangrijkste, de gasten. Ze zag ieder jaar weer uit naar het kerstfeest, de gezelligheid, de lichtjes en liederen, het samenzijn. Komend kerstfeest was extra bijzonder omdat er meer genodigden dan in andere jaren er voor het eerst bij zouden zijn.

“Lege plek” verder lezen

Roodborstje

De zon maakt diamanten van de sneeuw. Krakend verpulveren ze onder haar voetstappen. De lucht is helblauw en maakt het witte dek dat over de wereld ligt nog witter. De geluiden in de verte klinken gedempt. Ze ademt de frisse lucht met een diepe teug in en kijkt om zich heen. Wat had haar moeder dit graag nog een keer meegemaakt. Ze zucht en loopt voorzichtig verder, haast beschamend om met haar voeten dit prachtige kleed te betreden. 

“Roodborstje” verder lezen

Sinterbellum

En zo zitten we alweer in de periode tussen sinterklaas en kerst. Uitpuffen van het enerverende bezoek van de goedheiligman en klaarmaken voor de geboorte van Christus. Of het enerverende bezoek van de kerstman als dat is wat je liever gelooft. Ik hou erg van deze tijd. Een tijd waarin we ons klaarmaken voor gezelligheid. Ons huis een upgrade geven met glinsterende zaken en extra verlichting. We kiezen af en toe liever de luxe variant in plaats van het alledaagse. Je zult bijvoorbeeld binnen het aanbod van WC-papier met kerstmotief nooit dat verschrikkelijke, enkellaagse, gerecyclede, anusonterende schuurpapier aantreffen.

“Sinterbellum” verder lezen

In mijn ogen in mijn oren

Na het overlijden van mijn ouders was ik nooit meer in het dorp geweest, maar nu we vanwege corona niet naar het buitenland konden en in de buurt waren, stelde mijn vrouw voor om een ‘reisje naar mijn verleden te maken’. Nadat we de auto aan de rand van het dorp hadden geparkeerd, liepen we door een straat die grotendeels door een supermarkt in beslag werd genomen. Tegenover de supermarkt stond een grote woonboerderij die ik vaag herkende van vroeger, maar toen was het nog een boerenbedrijf en liepen er geiten op het erf.

“In mijn ogen in mijn oren” verder lezen

Hald mich ens vas

Toen ik eenmaal wist waar ‘ons’ liedje werkelijk over ging lukte het me niet meer om met haar te vrijen. We leerden de ballad jaren geleden kennen tijdens een voorjaarsvakantie in Limburg. Het was er koud, zonnig en we vierden er ons eerste verkeringsjaar. Dolverliefd en krap bij kas belandden we in Venlo, meer zat er niet in. We verbleven in een aftands hotel dat het slechte van de jaren ’60 ademde, recht tegenover het station en bevolkt door een horde bezopen en verklede ‘Hollanders’.

“Hald mich ens vas” verder lezen

Naar huis

Janus Klepel

‘Leef, alsof het je laatste dag is.’ Janus Klepel loopt het te neuriën terwijl hij richting de haven loopt. Hij is op weg naar Harry en Monique voor een etentje. Zijn zaken, het beheren van verschillende cafetaria’s, gaat goed dus hij heeft wel een reden om een beetje te zingen. “Naar huis” verder lezen