Achter de heg

Ze had hem verlaten. Voor haar yogaleraar. En daar zat hij dan, op de verjaardag van zijn moeder, zonder haar, naast ome Piet. Ook ome Piet zat alleen. Zijn Ria was dood. Dus in zekere zin was hij ook verlaten, maar dan anders. Na zijn vierde jenevertje begon ome Piet te praten. Niet echt tegen hem, meer een beetje voor zich uit.

“Achter de heg” verder lezen

De schoonmaakster

Het was elke keer een race tegen de klok om de vakantiehuisjes op tijd schoon te hebben. De routine hielp, maar de tijd was eigenlijk te krap om het goed te doen. Ze had geleerd dat het er op het oog schoon uit moest zien. Bij elk schoon gemaakt huisje trok ze trots de deur achter zich dicht. Niet dat ze zo blij werd van poetsen, maar het bevredigde haar tomeloze nieuwsgierigheid. 

“De schoonmaakster” verder lezen

Ik hout van jou

Doordat Arnoud vaker thuis was ontdekte hij dat er in de tuin geen fatsoenlijk zitmeubel stond. Op internet vond hij meerdere meubelarrangementen die aan zijn verwachting voldeden maar elke suggestie liep vast op een veto van zijn vrouw. Na weer een afwijzing ontvlamde hij in furie en beet zijn vrouw toe dat zij dan maar wat moest kiezen waarop ze direct een houten tuinbank toonde met maar één nadeel. De bank bestond alleen in de bouwtekening van een grote bouwmarkt.  Om van het gezeur af te zijn bestelde Arnoud de tuinpalen, ijzerwaren en benodigde gereedschappen en was niet veel later bezig met zijn eerste project. Hij had er plezier in en een weekend later was de bank af. “Ik hout van jou” verder lezen

De mooiste dag van haar leven

Mijn vrouw doet de afwas in haar bruidsjurk. Ze heeft haar schouders hoog opgetrokken. Haar moeder staat naast haar en pakt de druipende borden aan om ze af te drogen. Niet dat ze dat doet, afdrogen. Ze veegt er even overheen met haar theedoek en voegt ze dan toe aan de borden die opgestapeld op het gasstel staan. Ze zet de grote borden op de grootste gaspit links voorin en de kleine op de kleinste gaspit rechts achterin.

“De mooiste dag van haar leven” verder lezen

Nooduitgang

Mark Rutte heeft zojuist zijn doodsvonnis getekend. Zoveel mogelijk thuiswerken. Als medewerker van een overheidsorganisatie weet hij wat dat betekent: zijn kantoor is het laatste dat weer open gaat. Altijd het braafste jongetje van de klas willen zijn, altijd netjes. Precies waar ze hem altijd mee plaagt. Marilou. ‘Jij bent zo braaf, je gaat nooit bij me weg. Dat durf je niet!’ 

“Nooduitgang” verder lezen

Winkeldief?

Eén keer per jaar bakte zijn moeder een stukje zalm voor hem. En de volgende dag een stukje kipfilet voor zijn tweelingbroer. Ze moesten het áltíjd uitleggen dat ze wél een tweeling waren maar tóch op twee verschillende dagen waren geboren. Hij, Koos, als eerste net voor middernacht en zijn broer Kees als tweede. Een uurtje later. 

“Winkeldief?” verder lezen