Muiltje

Woest was ze toen ze het ontdekte…

Hij heeft een chauffeur. Die rijdt graag en houdt van kilometers vreten terwijl de man in kwestie werkt of uitrust van bijvoorbeeld de uitputtingsslag die hij op zijn ‘oude mannen’ sportclub’ onderging. Of wanneer hij moet bijkomen van de bubbels die na afloop van die inspanningen vaak achterover geslagen worden, een bijna wekelijkse mores ten gevolge van een verjaardag, een pasgeboren kleinkind of een geslaagde prostaatoperatie. Dit keer is het de borrel op het verjaardagsfeestje van zijn kleindochter in Haarlem die de chauffeur op de late avond weer achter het stuur van zijn rode vliegende tapijt doet plaatsnemen. Op naar Groningen.

“Muiltje” verder lezen

Engel

Bij mij in huis zwerft zonder vaste woon- of verblijfplaats een oude lijst met daarin een trouwfoto. Dat ik ‘m niet ophang, heeft alles te maken met de bruid op de foto, mijn oudtante uit de Zuiderstraat in Zandvoort. In onze strenge en godvruchtige familie was zij de vrijdenker, die haar eigen gang ging, en zich niet liet vangen door regels of gebruiken. 

“Engel” verder lezen

Wasknijpers op de grond

Ze wilde nog wel een weekje naar Terschelling. Met een vriendin besloot ze naar Harlingen te fietsen, alle spullen achterop.

‘Neem je wel een mobiele telefoon mee’, vroeg ik. Ze vond het eigenlijk niet nodig. 

‘Je kunt onderweg ook van de fiets vallen of een lekke band krijgen’, drong ik aan. De telefoon ging in de tas. 

Eigenlijk vond ik het wel stoer, er zijn niet veel tachtigjarigen die nog op fietsvakantie gaan naar een Waddeneiland.

“Wasknijpers op de grond” verder lezen

Lege tuin

Ik zag de eerste egel van dit jaar
Op zijn vertrouwde route
Als altijd

En de kikkers zijn er weer
In hun vaste poeltje
En soms ook, vaste prik, hupsend
door de struiken

De roos bloeit voorzichtig haar
derde bloem, de braam staat voor
de zoveelste keer in bloei met
ontelbare bloemen. En ook hier
zoemt de tuin. Als vanouds.

Koolmeesjes zijn terug met hun 
kroost
De merel jaagt traditiegetrouw alle
concurrenten weg

Alles gaat zoals het altijd gaat
Alles is hetzelfde
Maar jij bent weggegaan
En alles is nooit meer hetzelfde

De top

Stoempen naar boven. Zweet uit zijn neus, zweet in zijn ogen, klotsen in zijn kruis. Stoempend omhoog door het desolate oververhitte gele Franse land. In deze kale en lege omgeving reed fietsgroep De Vrije Jongens, getooid in lycra, omhoog naar de kale top. Om de paar minuten knalde een onduidelijk insect tegen de groteske Vrije Jongens fietsbrillen.
Het was de reis waar het om ging, het doel was het fietsen, de saamhorigheid, samen elkaar ontmoeten boven op de top. Het maakte niet uit, ieder reed zijn eigen tempo en dat was Goed. Natuurlijk.

“De top” verder lezen

Buurtbarbecue

Wat had ie een hekel aan patjepejers. In van die grote terreinwagens alsof ze Parijs-Dakar gingen rijden. Die ze op hun grijs betegelde oprit onder hun carport neerzetten. Van die lui met geasfalteerde voortuinen met o zo leuke grafsteen grijze bloembakken waar elk onkruidsprietje werd platgespoten. Van die patjepejers met meer geld dan hij ooit zou verdienen omdat zij wel een vlotte babbel hadden.

“Buurtbarbecue” verder lezen

Manon

Ik ben Manon. Niet dé Manon, gewoon Manon. Ik sta niet in de Privé hoor, hihi, ik sta in de supermarkt. Spannend zat. 

Gelukkig was ik op tijd. Je weet het nooit, als je te laat bent. Soms sturen ze meteen een mystery guest op je af. Of je goed smeert, je verhaaltje klopt. Natuurlijk, wat denk je, gisterenavond nog met mijn man geoefend.

“Manon” verder lezen